Γιατί είναι δύσκολη η απομαγνητοφώνηση ήχου
Μια ηχογράφηση περιλαμβάνει ταυτόχρονα τονικό ύψος, χρονισμό, ήχο του χώρου, εκφραστικές αποκλίσεις στο κούρδισμα, αλληλεπικαλυπτόμενα όργανα και εφέ παραγωγής. Μια ευανάγνωστη παρτιτούρα πρέπει να καθορίσει ποια συμβάντα είναι νότες, πώς εντάσσονται σε ένα μέτρο, σε ποια φωνή ανήκει κάθε νότα και ποιες λεπτομέρειες της εκτέλεσης πρέπει να απλοποιηθούν.
Γι’ αυτό, μια καθαρή σόλο μελωδία αποτελεί πολύ ευκολότερη πηγή από ένα ολοκληρωμένα επεξεργασμένο τραγούδι. Η πυκνή αρμονία, τα τύμπανα, η αντήχηση, το rubato, τα δεύτερα φωνητικά και η συμπίεση αυξάνουν την ασάφεια. Η αυτόματη μουσική απομαγνητοφώνηση πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πρώτο προσχέδιο, η αξιοπιστία του οποίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πηγή.
Η καλύτερη διαδικασία μετατροπής ήχου σε παρτιτούρα
Προετοιμάστε την πηγή πριν ασχοληθείτε με τη μουσική χάραξη. Στο πρώτο πέρασμα, στόχος είναι να αποδοθούν σωστά τα μουσικά συμβάντα, όχι να δημιουργηθεί μια όμορφη σελίδα.
- Χρησιμοποιήστε WAV χωρίς απώλειες ή την καθαρότερη διαθέσιμη ηχογράφηση, αντί για αναδημοσιευμένο αρχείο χαμηλού ρυθμού μετάδοσης δεδομένων.
- Διαχωρίστε τα stems όταν είναι δυνατό και απομαγνητοφωνήστε ένα μελωδικό ή αρμονικό μέρος κάθε φορά.
- Δώστε τον κατά προσέγγιση ρυθμό, το μέτρο, την άρση και το όργανο, όταν το επιτρέπει το λογισμικό.
- Διορθώστε τις διαστολές και τον ρυθμό πριν διορθώσετε την εναρμόνια γραφή ή τη διάταξη της σελίδας.
- Κάντε επαναλήψεις σε σύντομα τμήματα και συγκρίνετε την αναπαραγωγή της παρτιτούρας με την αρχική ηχογράφηση.
- Εξαγάγετε MusicXML για επεξεργασία της μουσικής σημειογραφίας· κρατήστε τον ήχο δίπλα στην παρτιτούρα ως αναφορά.
Τι να επαληθεύσετε στην παραγόμενη παρτιτούρα
Ξεκινήστε με τον παλμό και τα όρια των μέτρων. Μια απομαγνητοφώνηση μπορεί να έχει κυρίως σωστά τονικά ύψη, αλλά να είναι άχρηστη επειδή η ισχυρή θέση είναι λανθασμένη. Έπειτα ελέγξτε τις υποδιαιρέσεις, τις δεσμεύσεις διαρκείας, τις παρατεταμένες νότες, τις παύσεις, τη θέση οκτάβας και τον διαχωρισμό των φωνών.
Τέλος, πάρτε τις αποφάσεις σημειογραφίας που δεν μπορεί να λάβει ο ήχος για εσάς: οπλισμός, εναρμόνια γραφή, αρθρώσεις, δυναμικές, ονομασίες οργάνων, επαναλήψεις και ευανάγνωστη ομαδοποίηση αξιών. Αυτές οι επιλογές μετατρέπουν τα εντοπισμένα συμβάντα σε μουσική που μπορεί να κατανοήσει ένας άλλος εκτελεστής.
Πότε ταιριάζει η NotationAI στη διαδικασία
Η NotationAI διατηρεί την καταγραφή και τη διόρθωση στην ίδια επεξεργάσιμη παρτιτούρα. Μπορείτε να ξεκινήσετε από ήχο, να εξετάσετε αβέβαια σημεία, να επεξεργαστείτε απευθείας τη σημειογραφία, να ζητήσετε από τον Agent που λαμβάνει υπόψη την παρτιτούρα συγκεκριμένες, περιορισμένης έκτασης αλλαγές και έπειτα να εξασκηθείτε ή να συνεργαστείτε χωρίς να μεταφέρετε το έργο σε ξεχωριστή εφαρμογή προβολής.
Για απαιτητικές εργασίες έκδοσης, διατηρήστε το MusicXML ως μορφή παράδοσης. Συχνά, η πιο αξιόπιστη διαδικασία παραγωγής είναι να χρησιμοποιήσετε τη NotationAI για την καταγραφή και τη συνεργατική βελτίωση και έπειτα ένα εξειδικευμένο εργαλείο μουσικής χάραξης, όταν ο εκδότης απαιτεί πολύ συγκεκριμένο ύφος έκδοσης.
Συνεχίστε με μια επεξεργάσιμη παρτιτούρα
Καταγράψτε, επεξεργαστείτε, ενορχηστρώστε, εξασκηθείτε και συνεργαστείτε στο ίδιο προϊόν NotationAI, σε App και Web.
Συχνές ερωτήσεις
Μπορεί κάθε τραγούδι να μετατραπεί αυτόματα σε παρτιτούρα;
Για τις περισσότερες ηχογραφήσεις μπορεί να παραχθεί ένα χρήσιμο προσχέδιο, αλλά η ακρίβεια ποικίλλει σημαντικά. Οι σόλο μελωδίες και τα απομονωμένα μέρη είναι πολύ ευκολότερα από πυκνές, ολοκληρωμένες μίξεις και κάθε αποτέλεσμα πρέπει να ελέγχεται με ακρόαση.
Είναι καλύτερο το MIDI ή το MusicXML μετά την απομαγνητοφώνηση ήχου;
Χρησιμοποιήστε MusicXML όταν ο προορισμός είναι ένα πρόγραμμα επεξεργασίας μουσικής σημειογραφίας, επειδή διατηρεί τη δομή της παρτιτούρας. Χρησιμοποιήστε MIDI όταν ο χρονισμός της εκτέλεσης και τα συμβάντα νοτών έχουν μεγαλύτερη σημασία από τη μουσική χάραξη.
Να απομαγνητοφωνήσω αρχείο MP3 ή WAV;
Χρησιμοποιήστε WAV ή άλλη πηγή χωρίς απώλειες, όταν είναι διαθέσιμη. Το MP3 μπορεί να λειτουργήσει, αλλά τα τεχνουργήματα συμπίεσης προσθέτουν έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας χωρίς να λύνουν το πρόβλημα της πυκνής μίξης.